VOLG ONS OOK OP:
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background

De culturele elite & politiek: Een overzicht

Nieuws • 15 april 2017

Geen grotere tegenstanders in de Verenigde Staten van president Donald Trump dan de zogenaamde culturele elite. Het gros van intellectuelen, de kunstwereld en de media: allen spaarden ze kosten noch moeite om te voorkomen dat Trump door de bevolking in het Witte Huis werd gestemd. Tevergeefs. Ook in het Verenigd Koninkrijk, Nederland en, jawel, Vlaanderen, zien we hetzelfde fenomeen. Woedt er een nieuwe cultuuroorlog?

Traditioneel worden in het voorjaar de Oscars, de beroemde Amerikaanse filmprijzen, uitgereikt. Elke filmliefhebber kijkt hier telkens opnieuw reikhalzend naar uit, hetzij om nieuwe must-see’s te ontdekken, hetzij om hun goede smaak bevestigd te zien. Dit jaar viel er echter een ding op: in de pers kwam de naam ‘Trump’, nochtans geen filmster, meer voor dan pakweg Harisson Ford. Zo konden we lezen: Sterren vlak voor Oscars: “Het is tijd je te verzetten tegen Trump”. Of nog: Donald Trump ook op uitreiking Oscars subtiel doelwit. Ook bij andere prijsuitreikingen zien we hetzelfde: Meryl Streep haalt Trump onderuit op Golden Globes, Sterren halen zwaar uit naar Trump op SAG Awards, Sterren bedanken Obama en vallen Trump aan. Het is duidelijk: op de Sunset Boulevard heerst er een grafstemming sinds de overwinning van Trump. Vele sterren hadden zelfs aangegeven de VS te verlaten als Trump zou worden verkozen.

Ook met de media leeft Donald Trump op gespannen voet. Geen week gaat voorbij, of we kunnen lezen over een nieuwe aanvaring van één of andere journalist met de nieuwbakken president. De mainstream media (zenders als NBC, CNN, CBS, MSNBC, ABC, kranten als de New York Times en The Washington Post en internetmediums zoals The Huffington Post) waren altijd cheerleaders van Obama en hebben dat nooit onder stoelen of banken gestoken. Dat de figuur van Trump, tegen hun verwachtingen in, alsnog president geworden is, doet duidelijk pijn. Wat vooral ook pijn doet, is dat zij moeten vaststellen dat zij hun invloed op het stemgedrag van hun medeburgers schromelijk overschat hebben. Ze moeten vaststellen dat Donald Trump een deel van de bevolking vertegenwoordigt dat de politieke correctheid en vooral het betweterige vingertje van de culturele elite hartsgrondig haat. Hoe méér zij uithaalden naar zijn figuur, hoe meer de deplorables zich gesterkt voelde in hun keuze.

Ook in het Verenigd koninkrijk kunnen we eenzelfde situatie ontwaren. In aanloop naar de Brexit, kanten honderden zogenaamde celebs zich tegen de Brexit. Alweer bleek hun invloed tanende: 51,9% van de Britten kozen voor een Brexit.

In Nederland kent men eveneens wel wat van politieke correctheid. Ook bij onze noorderburen struikelen BN’ers over elkaar om zich uit te spreken voor open grenzen en tegen Geert Wilders. Het trieste dieptepunt is echter een Vlaams exportproduct. Peter Vandermeersch, Vlaams journalist en hoofdredacteur van NRC Handelsblad, liet in een interview in het ketnet-journaal Karrewiet (!) zijn licht schijnen op de Nederlandse verkiezingen. Hij verkondigde dat “veel mensen bang waren voor Wilders”, dat “heel Nederland heel luid ‘Oef’ zei toen hij niet de grootste was geworden”, en dat zelfs “heel de wereld ‘Oef’ zei: we zijn blij dat hij niet verkozen is”. Ook wil Wilders – volgens Vandermeersch – “dat Nederland zich afsluit van de rest”. De redactrice en de jeugdige kijkers werden in dreigende toon schrik aangejaagd: “Stel je voor, als je naar Nederland komt, dat je moet stoppen aan de grens.” De uitkomst is voorspelbaar: de PVV van Geert Wilders groeide alleen maar.

De woorden van Peter Vandermeersch indachtig doen – terecht – het ergste vrezen voor Vlaanderen. En inderdaad: ook hier is de culturele elite in hetzelfde bedje ziek. Recent nog maar deed journalist Joël De Ceulaer wat stof opwaaien met een tweet: “Rot toch op met je Vlaamse identiteit. #moesterevenuit”. De Canvaspresenator Otto-Jan Ham vergeleek Vlaams Belangers dan weer eens met boosaardige apen. Volgens schrijver Herman Brusselmans zijn Vlaams Belangers “complete debielen”. De socialist Patrick Janssens kon in 2006 op de steun van talrijke BV’s rekenen die hun gezicht maar al te graag leenden voor zijn verkiezingsaffiches. Toen hij de moord op Pim Fortuyn vernam, kreeg radio- en tv-presentator Chris Dusauchoit daar naar eigen zeggen “geen slecht gevoel” bij. En de lijst gaat door.

In Frankrijk heeft het Front National ook te kampen met politieke correctheid, al zijn er wel wat lichtpuntjes te bemerken. Wie we altijd terugvinden in het anti-FN-kamp, zijn Patrick Bruel, de gepensioneerde ‘komiek’ Guy Bedos en de zichzelf grappig vindende Canteloup, die dagelijks zijn ding op TF1 mag doen. In Frankrijk zijn er echter ook wel wat showbizzfiguren die wél openlijk de kant van het Front National durven kiezen. Van filmster Alain Delon, oude kameraad van Jean-Marie Le Pen, en van het gewezen fotomodel en actrice Brigitte Bardot, is het algemeen geweten dat ze aanhangers zijn van de politieke beweging rond Marine Le Pen. De beroemde zanger Michel Sardou wellicht ook, ook al zal hij niet altijd voor de partij stemmen. Maar ook ander mediafiguren hebben hun carrière op het spel gezet. Het is een goede zaak dat Robert Ménard (Rassemblement Bleu Marine) tot burgemeester van Béziers is verkozen, anders was de man allicht in de problemen gekomen. Ménard behoorde vroeger tot het linkse kamp en hij was nog stichter van ’Verslaggevers zonder Grenzen’ (Reporters sans frontières). Deze vereniging kreeg in 2005 van het Europees Parlement de Sacharovprijs. Vandaag zou dat niet meer mogelijk zijn. Hetzelfde kan men zeggen van Gilbert Collard, een van de grote tenoren van de Franse advocatuur. In vele grote strafzaken toonde de man zijn verbaal talent, waardoor hij ook vaak in de media mocht opdraven. Sinds kort is hij – samen met Marion Maréchal-Le Pen – één van de twee volksvertegenwoordigers van het FN. Een van de mediafiguren, die Collard destijds in allerlei programma’s liet opdraven, Jean Roucas, bezieler van het bekende programma ‘Le Bébête Show’ was in het verleden aanwezig op de zomeruniversiteit van FNJ. Dan hebben we ook nog de drievoudige winnaar van Paris-Dakar, Pierre Lartigue, die zijn sympathie voor Marine Le Pen ook niet onder stoelen of banken steekt. Zijn vele tochten door de woestijn hebben zijn kosmopolitisch gevoel alleszins niet aangewakkerd. Het lijkt dus wel alsof de geesten in Frankrijk aan het rijpen zijn, meer dan in de rest van Europa. Dat ligt voor een groot deel ook aan intellectuelen zoals onder meer Éric Zemmour of Michel Houellebecq die met open vizier bepaalde zaken durven aanklagen. De één in zijn artikels, de andere in zijn romans.

Wat dat betreft heeft Vlaanderen nog een lange weg af te leggen. De reacties op het voorwoord van prof. Jonathan Holsag in het boek van Vlaams Belang-voorzitter Tom Van Grieken spreken wat dat betreft boekdelen.

Slide background

TOEKOMSTIGE EVENEMENTEN

  1. Zomeruniversiteit Frans-Vlaanderen

    juli 14 @ 08:00 - juli 21 @ 19:00