VOLG ONS OOK OP:
Slide background
Slide background

Tegengas geven

 

tegengasEen gemeentelijke administratieve sanctie (GAS) is een straf waardoor het lokaal niveau een antwoord kan bieden aan de problematiek van openbare “overlast”. Gemeenten stonden vroeger vaak machteloos en de politierechtbanken kampen met een gebrek aan middelen, zodat er al te vaak geseponeerd werd. Daarom de GAS-boetes in het leven geroepen, maar doorheen de jaren zijn er echter een hele hoop wijzigingen aangebracht aan het manke wettelijke kader van deze GAS sancties. Ook VBJ heeft moeten vaststellen dat er een hele hoop zaken niet pluis zijn. Hieronder beperken we ons echter tot drie fundamentele problemen omtrent de GAS-wetgeving:
1. De term “overlast” is een te vaag omschreven begrip en is dus een voedingsbodem voor complete willekeur. Zo kan een TAK-actie in Steenokkerzeel geen GAS-boete opleveren, maar een gelijkaardige actie in een faciliteitengemeente wel. Het is maar wat je als overheid onder “overlast” verstaat. Plaats en tijd spelen hierin een belangrijke rol.
2. Ook problematisch is het feit dat de ambtenaar die een overtreding vaststelt ook degene is die de strafmaat bepaalt. Het is dan ook maar de vraag of dit dan steeds op een rechtvaardige manier gebeurt. Wie controleert dit immers?
3. Tot slot is het in bepaalde gevallen zo dat wanneer er je een GAS-boete boven het hoofd hangt, je geconfronteerd wordt met een omkering van bewijslast. De beklaagde moet in dat geval zijn onschuld aantonen. Iets wat op z’n minst een rechtstaat onwaardig is.
Is het initiële idee achter de gemeentelijke administratieve sanctie slecht? Nee, maar de uitvoering in de praktijk is op zijn minst rommelig te noemen. Daarom pleit VBJ om tegengas te geven. Gooi de GAS-wetgeving in de prullenbak en maak werk van een efficiënt functionerend gerechtelijk apparaat. Gas-boetes zijn meer dan ooit tevoren de homeopathie van misdaadbestrijding.

Slide background