VOLG ONS OOK OP:
Slide background
Slide background

Naar een nieuwe crisis?

Nieuws • 22 mei 2015

De meeste economen zijn het erover eens dat we aan de vooravond van een nieuwe zware financiële en economische crisis staan. Er zijn vandaag voldoende indicatoren die wijzen op een afstevening naar een situatie die zeer ernstig moet genomen worden. Na de zeven slechte jaren die we hebben meegemaakt, zullen het dus allesbehalve zeven goede jaren worden. Laten we ons dus vooral niet misleiden door de hoopvolle geluiden die door de verschillende media verspreid worden.

 

Ann Pettifor is een vooraanstaand econome aan de universiteit van Londen, die de vorige crisis van zeven jaar geleden in verschillende publicaties op een zeer accurate manier voorspelde. Volgens haar is er na de financiële crisis niets gewijzigd aan het beleid tegenover landen die hun schulden niet meer kunnen terugbetalen. Dit zou de wereldeconomie ernstige schade kunnen toebrengen. Bij uitbreiding ook in Europa dus, waar men zeer laks omgaat met landen als Griekenland, Spanje en Portugal, die op een faillissement dreigen af te stevenen. Bovendien maken de toenemende discrepantie tussen een stijgende beurs tegenover geen inflatie (of zelfs deflatie), de stijgende dollar, de lagere olieprijzen (met toenemende druk op de olie-exporterende landen) het ons niet gemakkelijker.

euro

Wie vandaag investeert, zal het ongetwijfeld gemerkt hebben: geld lenen was nog nooit zo goedkoop en de rente op je zuurverdiende spaargeld is zo historisch laag dat het haast evenveel opbrengt als het thuis in een sok te bewaren. Nochtans wil de economie maar niet groeien: mensen lijken niet extra te consumeren. Na het verkwistingsbeleid van de banken, zijn zij overigens veel argwanender en voorzichtiger geworden. Wie kan hen ongelijk geven? Nu daarnaast de Europese Centrale Bank (ECB) besliste om geld – 1.140 miljard euro – bij te drukken, zal dit geld enkel maar devalueren en dus nog minder waard worden. Onze staatschuld zal hierdoor goedkoper worden, maar opnieuw gaat dit ten koste van de belastingbetaler. Een andere monetaire politiek die veel doordachter te werk gaat, dringt zich op. Helaas heeft de politiek te veel macht afgestaan aan de ECB.

Economie_zakelijk

In Vlaanderen moeten we vandaag met lede ogen toekijken naar de onmacht om met eigen hefbomen een beleid te voeren dat afgestemd is op maat van de Vlamingen. Wij moeten dus weg van België, wij moeten meer dan ooit de macht verkrijgen om óns Vlaams geld in Vlaamse handen te houden als wij willen overleven. NV-A is met haar deelname aan de macht – net als de Volksunie vroeger – te salonfähig geworden om het schip te doen keren. Ondertussen laat men de pensioenleeftijd stijgen, terwijl jongeren steeds moeilijker hun weg vinden naar de arbeidsmarkt. Er worden te weinig maatregelen genomen om KMO’s aan te trekken en belastingen te doen dalen. Dit is niet het Vlaanderen waarin wij – en hopelijk ook u – willen leven. Laat ons vooral bouwen aan een Vlaamse economie die bedrijven aantrekt door arbeid betaalbaar te maken, waardoor we welvaartversterkend kunnen werken en onze troeven maximaal kunnen uitspelen. Men heeft intussen zo veel trachten te besparen op de kap van de gewone Vlaming en men heeft intussen zo veel nieuwe belastingen uitgevonden, dat het haast onmogelijk wordt om een nieuw wit konijn uit de hoge hoed te toveren om de gaten in het Belgische deficit te dichten. Vlaanderen kan economisch enkel haar mannetje staan en crisissen overwinnen als zij kiest voor zijn eigen toekomst en dat is die van een onafhankelijke staat.

 

Ook voor wat betreft zulke economische omwentelingen, moet onze partij de ijsbreker zijn. De huidige regeringen rommelen wat in de marge, terwijl zij de echte problemen niet onder ogen willen zien. Het is onze verdomde plicht om die rol van ijsbreker – ook op dit terrein – te blijven vervullen.

Slide background