VOLG ONS OOK OP:
Slide background
Slide background

Duitsland lost het roer, Zwitserland trekt aan de riemen

Nieuws, Opinie • 10 februari 2014

Twee constitutionele nieuwsfeitjes de afgelopen week die we even door elkaar gaan haspelen.

Götterdämmerung

Allereerst het slechte nieuws. Die Karlsruher Richter aan het Hof van de Bundesverfassung (de BRD heeft geen grondwet) hebben besloten dat de Europese Centrale Bank (ECB) niet haar boekje te buiten is gegaan met het OMT-programma. Dat laatste is een duur woord voor een shop-until-you-drop beleid voor het opkopen van obligaties van slabakkende lidstaten, lees de knoflooklanden.

Dat besluiten ze op een wel heel originele manier, hun verdict was immers: “Eigenlijk weten we het zelf niet”. Dus schuiven ze de hete pieper door naar… het Europees Gerechtshof. En wie in Duitsland denkt dat die grootviziers hun eigen schatkistbewaarders op de vinger gaan tikken, die heeft er een Maß te veel op.

We zaten eigenlijk al sinds 2009 te wachten op deze uitspraak, helaas blijkt nu dat we in de strijd tegen de EU-moloch ook niet meer op de Duitsers kunnen rekenen.

Ach, waar is de tijd dat eurocraten ons nog de valse hoop gaven dat wij er een zegje in zouden hebben? Ten tijde van de Europese Grondwet (2005) hebben Frankrijk en Nederland het prompt weggestemd in een publiek referndum, om datzelfde vodje vervolgens te rebranden tot “Verdrag van Lissabon” (2007) en gewoon alsnog goed te keuren.

Een dag nadat Draghi aankondigde dat de rente op 0,25% blijft staan nog wel, mag dat even tellen als vertrouwensstem. Het zal ook wel nodig zijn om het feest draaiende te houden, voor Griekenland was de afgelopen week immers besloten dat zij uitstel van betaling en een verlaagde rentevoet krijgen. Dat komt neer op hen nog enkele miljardjes extra toe te steken.

Wat, had u dat alles niet in onze kwaliteitskranten gelezen dan?

Zwitserse Ja!/Oui!

En dan het goede nieuws van ergens waar democratie wel nog werkt: tussen de Edelweiß-velden. Daar moeten ze voor elke flitspaal immers eerst de stem des volks vragen.

Deze keer ging het referendum om immigratie, met name een behoorlijke inperking daarvan. Dit was al goedgekeurd door een meerderheid van de kantons, maar moest nu nog even langs het volk zelf passeren. En de uitkomst was dus Jawohl/Oui.

Ironisch genoeg betekent dit ook dat de Zwitserse overheid nu drie jaar de tijd krijgt om het vrije verkeer voor die opportunistische EU-immigranten te heronderhandelen.

U leest het goed: Zwitserland trekt haar grens terug wat op voor iedereen. En terecht, zouden wij zo zeggen.

Vrijheid, soevereiniteit, blijheid

Nu maar afwachten of na de Duitsers de Zwitsers nu ook een schouderklopje te wachten staat wanneer ze dit de komende week aan de Europese Commissarissen in Brussel moeten uitleggen. Maar die moeten niet veel muilen, hun liefdesverklaringen aan Zwitserland zijn al jaren bezig. Dat wordt echter niet op gejuich onthaald door de modale Zwitser, die zeg in eigen zaken middels referendum verkiest boven Brussels dictaat.

Inderdaad, dat leuke systeem van het volk vragen naar haar mening is niet van tel voor EU-lidstaten. Daarom dat de referenda tegen een Europese Grondwet in 2005 niet bindend waren en daarom dat ze er in Karlsruhe nu 5 jaar over deden om voor ons te besluiten dat de EU toch maar voor hen moet beslissen. Heel democratisch allemaal.

En de hypocriete eurocraat die nu wil zeuren over dat slechts 54% van de Zwitsers gestemd heeft en slechts 50,5% het voorstel steunde, die nodigen wij uit hetzelfde referendum hier te organiseren. Iets zegt ons dat de score heel wat meer overtuigend zal zijn.

En durf het na zo’n referendum dan nog eens te verwerpen omdat het Brussel niet zint.

zwitsers-referendum

Slide background